حجاب حریم است یا حرمت؟

 
روانشناسی حجاب
نویسنده : زهرا مهرپویا - ساعت ۱٠:٠٥ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۸/۱٠/۱
 

بى‏حجاب در اندیشه نمایش خود و زیبایى خویش است. این امر که عقده حقارت (inferority complex) انسان را مى‏نمایاند، زمینه رشد و تعالى وى را نابود مى‏سازد؛ در حالى که زن مانند مرد یک انسان است و باید از نظر انسانى رشد و تکامل یابد. کسى که با نمایش زیبایى خود و گزینش پوششى ویژه در اندیشه جلب نظر دیگران به سر مى‏برد، در حقیقت مى‏خواهد با تکیه بر جذابیت‏هاى ظاهرى خویش و نه اصالت‏ها و ارزش‏هاى متعالى خود، جایى در جامعه بیابد. در واقع او از این طریق اعلام مى‏دارد، آنچه برایش اصل است و اهمیّت دارد، «زن بودن» او است نه انسانیت و اندیشه و لیاقت و کارآیى‏اش. چنین فردى قبل از همه اسیر خویش است و به مغازه‏دارى شبیه است که پیوسته در اندیشه تزیین ظاهر و تغییر دکور خود به سر مى‏برد و فرصت پرداختن به آرزوهاى بزرگ‏تر را نمى‏یابد9.
حجاب و حرمت خود (احساس ارزشمندى)
از نظر روان‏شناسى، قطعى‏ترین عامل رشد انسان «میزان ارزشى» است که هر فرد براى خود قائل است‏10؛ به عبارت بهتر، نافذترین عامل رشد روانى و شخصیتىِ انسان، سطح حرمت خود (
esteem - Self) او است. درجه ارزیابى فرد از خود، حرمت خود خوانده مى‏شود و در واقع باز خوردى از مورد قبول بودن و مورد قبول نبودن به شمار مى‏آید. این قضاوت در قالب رفتارهاى کلامى و غیر کلامى بروز مى‏کند و گستره‏اى است که فرد خود را در آن پهنه توانا، مهم، موفق و با ارزش و یا ناموفق و بى‏ارزش مى‏داند11.
چنان که گذشت، «سطح حرمت خود» در سازش یافتگى هیجانى، اجتماعى و عاطفى تأثیر بسیار دارد و از عوامل تعیین کننده اساسى در شکل‏دهى الگوهاى رفتارى و عاطفى است؛ به گونه‏اى که تردید افراد در ارزشمندى‏شان به ناتوانى در رسیدن به زندگى عاطفى موزون مى‏انجامد. این افراد همواره از آشکار شدن ناتوانى‏هاشان هراسناکند و صحنه را ترک مى‏کنند. از طرفى خلاقیت با «سطح حرمت خود» رابطه کاملاً مستقیم دارد


 
comment نظرات ()